Geschiedenis van de kathedraal

De R.K. kerkelijke autoriteiten kopen in 1824 het gebouw dat gebruikt werd als Joods theater genaamd: “De Herrezen Phoenix”, welke gesitueerd was op het terrein van de huidige Kathedraal om als kerk te dienen. Na omvorming van het gebouw in 1826 vindt de ingebruikname als kerk en pastorie plaats. In de volgende 50 – 60 jaar groeit de gemeente erg sterk, zodat de kerk op den duur te klein blijkt te zijn en worden plannen gemaakt voor een nieuw kerkgebouw. Frater Frans Harmes krijgt dan de opdracht om een hele nieuwe kerk te ontwerpen. Hij was geen architect, maar hij had als timmerman bijzonder veel ervaring.

[Klik op foto]

Hij had kleinere kerken opgezet in Coronie, Buitenrust en Batavia, in welke gebouwen het latere ontwerp van de Kathedraal reeds te herkennen was. In 1882 keurt de bisschop het nieuwe ontwerp van Frans Harmes goed en in 1883 vindt de eerste steenlegging plaats. De bouw duurde 2 jaren en het moet in die tijd een hele sensatie zijn geweest om een dergelijk groot gebouw te zien verrijzen over het oude kerkgebouw heen.

In 1885 vindt dan de inzegening van de St. Petrus en Paulus Kathedraal plaats, waarbij het interieur volledig vervaardigd is van cederhout.
In 1901 komen de torens erop die het stadsgezicht van Paramaribo domineren en opvallend is dat de kleuren geel en grijs van de Kathedraal verschillen van de overige witgetinte gebouwen in de binnenstad.

[Klik op foto]

Het gebouw houdt stand en slechts kleine reparaties zijn nodig totdat in 1977 een eerste grote restauratie nodig blijkt te zijn, welke uit ontwikkelingsgelden wordt gefinancieerd. Tijdens deze restauratie kon men al zien, dat het gebouw scheef begon te staan. Bezwaren en opmerkingen werden in het begin weggewuifd. Maar deze scheefstand begon steeds grotere vormen aan te nemen na de oplevering, zodat in 1989 de kathedraal 52 cm. uit het lood stond.

De oorzaak van alle problemen bleek na onderzoek van restauratie-deskundige W.Polman te liggen bij het dak. Het oude leien dak was tijdens de restauratie vervangen door kunstmateriaal en na enkele jaren bleek dit materiaal onder invloed van zon en regen poreus te zijn geworden en regenwater op te zuigen. Naar berekening van Polman was het dak 8 ton te zwaar geworden en oefende zo een te grote druk uit op de constructie van de kerk.

In 1989 vond de pastoor van de Kathedraal, Pater S. Mulder, het niet meer verantwoord om diensten in de Kathedraal te houden en hij sloot dan ook het gebouw voor openbaar gebruik. Vanaf die tijd is het bestuur van Stibeka bezig geweest om te trachten een nieuw restauratieplan voor de Kathedraal op te stellen. De restauratie-ingenieur uit Nederland, de heer W. Polman, heeft geholpen de weg te wijzen naar een oplossing en door zijn inzichten kon het steigerwerk binnen de Kathedraal worden opgezet door N.V. Remas, waardoor het instortingsgevaar werd voorkomen. Terwijl er gezocht werd naar mogelijkheden voor restauratie, moest het bestuur van Stibeka voortdurend klein onderhoud verrichten om het gebouw voor verdere verloedering te beschermen.

De restauratie die thans plaatsvindt, wordt gefinancierd uit fondsen van de Europese Unie. Reeds eerder waren er afspraken voor een restauratieplan gemaakt met de Nederlandse regering, helaas is dat nooit tot een definitieve overeenkomst gekomen. Het Bisdom is dan ook bijzonder verheugd dat er thans sprake is van een definitieve financieringsovereenkomst en van een degelijk uitvoeringsplan ontworpen door de Italiaanse architecten van ARS Progetti, Professor Gennaro Tampone en mevr. Dr. Patrizia Barucco. De uitvoering wordt ter hand genomen door het Surinaamse bedrijf N.V.Remas.

[Klik op foto]

Stibeka (Stichting Beheer R.K. Kathedraal) is opgericht op 26 januari 1974 en wel voor onbepaalde tijd. Het doel van de Stichting is alsvolgt geformuleerd.

• Het conserveren, beschermen en onderhouden van de Rooms Katholieke Kathedraal te Paramaribo als belangrijk cultuur-historisch monument hier te lande.
• Het beheren en exploiteren van dit monument in het belang van de Surinaamse gemeenschap en het toerisme in het algemeen en van de Rooms Katholieke Gemeente in Suriname in het bijzonder, een en ander met inachtneming van het gewijde karakter van dit monument.

In deze doelstellingen zit ingesloten het behoud van de Kathedraal voor zowel de nationale als de internationale gemeenschap, die respectievelijk dan ook de Kathedraal hebben opgenomen op de nationale monumentenlijst als eerste nationaal monument en daardoor ook erkenning heeft gekregen gegeven als internationaal cultureel erfgoed.

Op het bestuur van Stibeka rust dan ook de zeer zware taak om te zorgen voor de preservatie van deze bijzondere Kathedraal. Er is reeds veel geld door Stibeka in klein onderhoud van de Kathedraal gestopt.

Er moesten delen van het oorspronkelijk restauratieplan worden weggelaten en het budget van andere delen moest worden verlaagd om de totale kosten te drukken en de restauratie toch financieel mogelijk te maken. Dit is natuurlijk bijzonder jammer en Stibeka heeft zich dan ook voorgenomen om te trachten fondsen te verwerven voor het uitvoeren van de uitgevallen deelprojecten.

Vele individuele personen en organisaties hebben hiertoe een bijdrage geleverd.

Het Bisdom Paramaribo ziet uit naar de oplevering van de renovatie van haar Kathedraal eind juli 2009. De Kathedraal moet opnieuw in alle pracht en praal te bewonderen zijn voor iedereen op deze wereld die dat wil. Een ieder die daartoe een bijdrage wilt leveren, kan dat doen op de volgende bankrekeningen:

• DSB 01-61-500 SRD
• DSB 04-30-986 USD
• DSB 05-97-177 EURO