Boodschap van paus Benedictus XVI
voor de 25e Wereldjongerendag

‘Goede Meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven?’
(Marcus 10, 17)


Beste vrienden,
Dit jaar is de vijfentwintigste verjaardag van de Wereldjongerendag, ingesteld door de paus Johannes Paulus II als een jaarlijkse samenkomst van jonge gelovigen over de hele wereld. Het was een profestisch initiatief dat veel vrucht heeft gedragen, dat nieuwe generaties Christenen elkaar liet ontmoeten, naar het Woord van God liet luisteren, de schoonheid van de Kerk te ontdekken en sterk geloof te ervaren, dat velen heeft doen besluiten zich volledig aan Christus te geven. Deze 25e Dag is een stap naar de volgende Wereldjongerendagen, die gehouden worden in augustus 2011 in Madrid, en waar ik hoop dat velen van jullie deze genadevolle gebeurtenis zullen meemaken.
Als voorbereiding op dit feest wil ik enkele gedachten delen over het thema van dit jaar: “Goede Meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven?” (Mc 10, 17), de evangelietekst over de ontmoeting van Jezus met de rijke jongeling, een thema dat Paus Johannes Paulis II al in 1985 aanroerde in een prachtige brief, toen de eerste aan jongeren ooit.


1. Jezus ontmoet een jongeling
Toen [Jezus] zich op weg begaf, – vertelt het Evangelie van Marcus – kwam er iemand aanlopen. Hij knielde voor Hem neer en vroeg Hem: ‘Goede Meester, wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven?’ Maar Jezus zei tegen hem: ‘Waarom noemt u Mij goed? Niemand is goed, alleen God. De geboden kent u: Niet doden, geen echtbreuk plegen, niet stelen, niet vals getuigen, niemand oplichten, uw vader en uw moeder eren.’ Hij zei Hem: ‘Meester, aan dat alles heb ik mij van jongs af gehouden.’ Jezus keek hem aan en ging van hem houden. Hij zei Hem: ‘Aan één ding ontbreekt het u nog: ga verkopen wat u hebt en geef het aan de armen, en u zult een schat hebben in de hemel. Kom dan terug om Mij te volgen.’ Maar hij verstrakte bij dat woord en ging verdrietig weg, want het was iemand met veel bezit. (Mc 10, 17–22)

Dit verhaal drukt heel duidelijk de grote belangstelling van Jezus voor jongeren uit, voor jou, voor jouw verwachtingen, jouw hoop, en laat zien hoe groot Zijn verlangen is om jou persoonlijk te ontmoeten en een gesprek met ieder van jullie te beginnen. Onderweg naar Zijn bestemming stopt Christus om een vraag te beantwoorden, en zo geeft Hij zijn bereikbaarheid aan aan de jonge man die bewogen wordt door een brandend verlangen om met de ‘Goede Meester’ te spreken, van Hem te leren hoe hij zijn levensweg moet bewandelen. Via deze Evangelietekst wilde mijn voorganger jullie uitnodigen om “jullie eigen gesprek met Christus te ontwikkelen – een gesprek dat belangrijk is voor iedere jongeling”.


2. Jezus zag hem en hield van hem
In het Evangelie benadrukt Marcus dat Jezus hem aankeek en van hem ging houden (Mc 10, 21). In de blik van de Heer vinden we het hart van deze bijzondere ontmoeting en van de hele Chrustelijke ervaring. In feite is het Christelijk geloof niet in de eerste plaats moralistisch, maar een ervaren van Jezus Christus die persoonlijk van ons houdt. Jong of oud, arm of rijk: Hij houdt van ons, zelfs als we Hem de rug toekeren.
Over deze passage schreef Paus Johannes Paulus II aan de jongeren: “Ik hoop dat jullie zo’n blik mogen ervaren! Ik hoop dat jullie de waarheid zullen ervaren dat Hij, de Christus, in liefde voor jullie bewaart!”. Een liefde die zo volledig en totaal zichtbaar werd aan het Kruis, dat de heilige Paulus met verbazing schreef: “de Zoon van God, die mij heeft liefgehad en zichzelf heeft overgeleverd voor mij” (Gal. 2, 20). “Het besef dat de Vader altijd van ons in Zijn Zoon heeft gehouden, dat Christus altijd van iedereen houdt” – schrijft Paus Johannes Paulus II – “wordt een stevig ondersteuning voor ons hele menselijke bestaan”, en laat ons elke tegenslag overwinnen: het ontdekken van onze zonden, lijden, ontmoediging. In deze liefde vinden we de bron van heel het Christelijk leven en de basis van de evangelisatie: als wij werkelijk Jezus hebben ontmoet, dan kunnen we niets anders dan getuigen van Hem aan hen die nog moeten opzien naar zijn blik!


3. De ontdekking van het project van het leven
De jongeling uit het Evangelie is heel erg vergelijkbaar met ieder van jullie. Jullie zijn ook rijk aan talenten, energie, dromen, hoop: de bronnen die jullie in overvloed bezitten! Jullie leeftijd is een grote rijkdom, niet alleen voor jullie zelf, maar ook voor anderen, voor de Kerk en de wereld.
De rijke jongeling vraagt Jezus: “Wat moet ik doen?” De levensfase waar jullie je in bevinden is een tijd van ontdekkingen: van de gaven die God jullie heeft gegeven en van jullie verantwoordelijkheden. Het is ook een tijd van belangrijke keuzes voor de rest van jullie leven. Dit is daarom het moment om je af te vragen wat de echte betekenis van het bestaan is, en om jezelf te vragen: “Ben ik tevreden met mijn leven? Ontbreekt er nog iets?”

Misschien leef je, net als de jongeling uit het Evangelie, in een onstabiele situatie, met verstoringen of moeilijkheden, en is dat een reden om te streven naar een leven dat daarboven uit stijgt, en jezelf af te vragen: “Wat is een succesvol leven? Wat moet ik doen? Wat kan mijn levensweg zijn? Wat moet ik doen om mijn leven waarde en betekenis te geven?”. Wees niet bang voor deze vragen! Ze lijken misschien overweldigend, maar ze drukken de grote wensdromen die in je hart leven uit, en daarom moeten we ernaar luisteren. Ze verdienen een antwoord dat niet oppervlakkig is, maar dat je verwachtingen van leven en echt geluk uit kan laten komen.
Luister alsjeblieft naar God om het leven dat jou gelukkig kan maken te ontdekken. Hij heeft een liefdesplan voor ieder van jullie. Vraag hem met overtuiging: “Heer, wat is het plan van de Schepper en Vader voor mijn leven? Wat is uw wens? Ik wil het uitvoeren”. Je kan er zeker van zijn dat Hij antwoord. Wees niet bang voor Zijn antwoord! “God is groter dan ons hart en Hij weet alles”(1 Joh. 3, 20).


4. Kom, volg Mij
Jezus nodigt de rijke jongeling veel verder te gaan dan het bevredigen van zijn ambities en zijn persoonlijke projecten, en Hij zegt: “Kom, volg Mij”. De Christelijke roeping komt voort uit een voorstel van liefde van God en kan alleen worden beantwoord in diezelfde liefde. “Jezus roept zijn leerlingen op tot een totale gave van hun leven, zonder bedenkingen en menselijk eigenbelang, met een geloof in God zonder terughoudenheid. De heiligen beantwoordden deze veeleisende uitdaging en volgden de gekruisigd en verrezen Christus in nederigheid en gehoorzaamheid. Hun volmaaktheid, met een geloofslogica die voor mensen soms onbegrijpelijk is, is niet langer gericht op zichzelf, maar op de keuze om te leven volgens het Evangelie”.

Naar het voorbeeld van zo vele volgelingen van Christus, lieve vrienden, accepteren jullie ook in vreugde de uitnodigen om te volgen, om diepgaand en vruchtbaar in deze wereld te leven. In de doop roept Hij iedereen op om Hem te volgen met concrete handelingen, om Hem lief te hebben boven alles en Hem te dienen in onze naasten. Helaas ging de rijke jongeling niet akkoord met de uitnodiging van Jezus en ging teleurgesteld weg. Hij had niet de moed om materiële goederen achter zich te laten en het grotere goed van Jezus te ontdekken.
Het verdriet van de rijke jongeling uit het Evangelie vinden we in ieder hart dat niet de moed heeft om Christus te volgen, om de juiste keuzes te maken. Maar het is nooit te laat om te antwoorden!

Jezus zal nooit zijn blik van liefde en de oproep om Zijn discipelen te zijn van ons wegnemen, maar aan sommige geeft hij een radicale keuze. In dit Jaar van de Priester dring ik er bij jongens en meisjes op aan om aandachtig te zijn als de Heer jullie roept naar een grote gave, in de vorm van het priesterschap, en om vrijgevig en enthousiast dit teken van bijzondere voorkeur aan te nemen, en om samen met een priester of spiritueel leidsman de weg van onderscheiding op te gaan. Wees daarom niet bang, lieve jongens en meisjes, als de Heer je roept tot het religieuze leven, in een klooster of als missionaris, of tot een speciale wijding. Hij weet hoe Hij grote vreugde kan schenken aan zij die moedig antwoorden.
Ik vraag ook degenen die geroepen worden tot het huwelijk om dat met geloof en toewijding aan te nemen als een stevige basis voor een leven in grote liefde, trouw en openheid voor het geschenk van het leven dat rijkdom en genade is voor de samenleving en voor de Kerk.


5. Oriëntatie op het eeuwig leven
“Wat moet ik doen om deel te krijgen aan het eeuwig leven?” Deze vraag van de rijke jongeling lijkt veraf te staan van de de leefwereld van veel moderne jongeren, omdat, zoals mijn voorganger opmerkte: “Zijn wij niet de generatie voor wie de wereld en de voortgang van de tijd volledig is begrensd door de horizon van het bestaan?”. Maar de vraag naar het “eeuwig leven” wordt soms pijnlijk actueel, wanneer we bijvoorbeeld iemand verliezen of een mislukking meemaken.
Maar wat is dat “eeuwig leven” dat de rijke jongeling zoekt? Jezus omschrijft het als Hij tot zijn leerlingen zegt: “Ik zal jullie weerzien en jullie hart zal vol vreugde zijn, een vreugde die niemand je ooit kan ontnemen” (Joh. 16, 22). Zijn woorden geven een verheven blik op eeuwig geluk, op de vreugde om eeuwig gevuld te zijn met de goddelijke liefde.

Vragen naar de uiteindelijke toekomst geeft een volle betekenis aan het bestaan, en richt ons levensplan op horizonten die niet beperkt en tijdelijk zijn, maar groots en diepgaand. Dat leidt to liefde voor de wereld, zo geliefd door God zelf, tot het jezelf toewijden aan de ontwikkeling daarvan, maar altijd in vrijheid en vreugde die voortkomt uit geloof en hoop. Dit zijn horizonten die de aardse werkelijkheden niet absoluut stellen, die laten zien dat God een groter doel voor ons heeft, en die ons met St. Augustinus doen zeggen: “We zoeken allemaal het hemelse vaderland, verlangen allemaal naar het hemelse thuis, en we voelen ons hier pelgrims”. Met zijn blik stevig gericht op het eeuwig leven, zei de Zalige Pier Giorgio Frassati, die in 1925 stierf, 24 jaar oud: “Ik wil leven en me niet slechts mee laten voeren!”, en op een foto van een klimtocht die hij naar een vriend stuurde, schreef hij: “naar boven”, verwijzend naar de Christelijke volmaaktheid, maar ook naar het eeuwig leven.
Beste jongeren, ik vraag jullie met klem om dit perspectief niet te vergeten in het uitwerken van jullie leven. Wij zijn geroepen tot de eeuwigheid. God heeft ons geschapen om eeuwig bij Hem te zijn. Dit zal bijdragen en volle betekenis geven aan jullie keuzes en jullie leven verdiepen.


6. De geboden, wegen van echte liefde
Jezus herinnert de rijke jongeling aan de Tien Geboden als noodzakelijke voorwaarden om “deel te krijgen aan het eeuwig leven”. Dit zijn belangrijke referentiepunten om in liefde te leven, om duidelijk goed en kwaad te kunnen onderscheiden en een stevig en blijvend levensplan te bouwen. Jezus vraagt ook jullie of jullie de Tien Geboden kennen, of jullie proberen je geweten te vormen naar de wet van God en of je dit ook wilt uitvoeren.
Dit zijn zeker vragen die ingaan tegen de huidige mentaliteit, een mentaliteit die een vrijheid voorhoudt die losstaat van waarden, regels, objectieve normen en oproept om elke beperking te verwerpen die de verlangens van het moment tegenhouden. Maar in plaats van naar ware vrijehdi, leidt zo’n voorstel naar slavernij van jezelf, van je oppervlakkige verlangens, van afgoden zoals macht, geld, onbepekrt genot en de verleidingen van de wereld, en het maakt het volgen van je oorspronkelijke liefdesroeping onmogelijk.
God geeft ons de geboden omdat hij ons will leren over de ware vrijheid, omdat hij met ons aan Koninkrijk van liefde, gerechtigheid en vrede wil bouwen. Daarnaar luisteren en ze in de praktijk brengen betekent niet dat je je afsluit, maar dat je de weg van de ware vbrijheid en liefde vindt, want de geboden beperken het geluk niet, maar geven aan hoe je het kan vinden. Aan het begin van Zijn gesprek met de rijke jongeling. herinnert Jezus hem eraan dat de wet van God goed is omdat God Zelf goed is.


7. We hebben je nodig
In je jeugd komt je vele moeilijkheden tegen ind e vorm van werkeloosheid, het gebrek aan stevige referentiekaders en vaste vooruitzichten voor de toekomst. Soms kun je het idee krijgen dat je niks kan doen tegen de crises en stormen van de moderne tijd. Laat jezelf niet ontmoedigd raken, ondanks de moeilijkheden, en geef je dromen niet op! Ontwikkel in plaats daarvan in je hart een sterk verlangen naar broederschap, gerechtigheid en vrede. De toekomst ligt in jouw handen, want de gaven en rijkden die de Heer in het hart van ieder van jullie heeft gelegd, gevormd door de ontmoeting met Christus, kan ware hoop in de wereld brengen! Vertrouwen op Zijn liefde maakt je sterk en vrijgevig, en zal je de moed geven om in alle rust de reis van je leven te maken en je sociale en professionele verantwoordelijkheden te nemen. Wees toegewijd aan het bouwen van je toekomst door vorming en onderwijs, aan het bekwaam en vrijgevig werken aan het algemeen welzijn.

In mijn encycliek “Caritas in Veritate” over de menselijke ontwikkeling, noemde ik een aantal grote moderne uitdagingen die van groot belang zijn voor het leven in deze wereld: het gebruik van de hulpbronnen van de aarde en respect voor de ecologie, de rechtmatige verdeling van goederen en overzicht van financiële middelen, solidariteit met arme landen als deel van de menselijke familie, de strijd tegen honger in de wereld, de bevordering van de waardigheid van menselijke arbeid, dienstbaarheid aan een cultuur van het leven, het werken aan vrede tussen volkeren, de interreligieuze dialoog, goed gebruik van de sociale media.

Dit zijn uitdagingen waar jullie allemaal op moeten reageren om een rechtmatiger en broederlijker wereld te maken. Het zijn uitdagingen die oproepen tot een veeleisend en diepgaand levensplan, waarin je al je rijkdommen gebruikt volgens het plan dat God voor ieder van jullie heeft. Het gaat niet om heldhaftige of bijzondere daden, maar om goed gebruik maken van je talenten en mogelijkheden, groeiend in geloof in liefde.
In dit Jaar van de Priester nodig ik jullie uit om de levens van de heiligen te leren kennen, vooral die van heilige priesters. Jullie zullen zien dat God hen heeft geleid en dat zij iedere dag opnieuw hun weg hebben gevonden, in geloof, in hoop en in liefde. Christus roept ieder van jullie op om toegewijd te zijn aan Hem en om je verantwoordelijkheden te nemen om te werken aan een beschaving van liefde. Als je Zijn Woord volgt, zals je pad verlicht zijn en je naar verheven bestemmingen en de volle betekenis van het leven leiden.

Moge de Heilige Maagd Maria, Moeder van de Kerk, jullie met haar bescherming vergezellen. Ik verzeker jullie dat ik jullie herdenk in gebed, en ik zegen jullie in grote vriendschap.

Uit het Vaticaan, 22 februari 2010
BENEDICTUS PP. XVI