Bisschopswijding

Rond de bisschopswijdingHet Bisschopsambt en zijn ceremoniele tekenen
Aankondiging
De aankondiging in Omhoog van de bisschopsbenoeming van Mgr. W. de Bekker

Benoemingsbrief
Benoemingsbrief voor Mgr.W de Bekker van Paus Johannes Paulus II

Geslachtsregister
De ononderbroken lijn van het doorgeven van het bisschopsambt (de apostolische successie) heeft in de Rooms-Katholieke Kerk altijd een voorname plaats gespeeld. Het volgende bisschoppelijke geslachtsregister geeft enkele eeuwen van de apostolische successie weer waar Mgr. W. de Bekker middels bisschopswijding in staat.

Foto's
Voor een inzicht in het bisschopsambt, zoals dat in de Rooms-Katholieke Kerk begrepen wordt, en de ceremoniële tekenen waarmee een bisschop omgeven wordt, geven we hieronder het artikel weer dat in januari 2005 in Omhoog verschenen is.

De Bisschopswijding

In dit laatste weekend vóór de bisschopswijding van Mgr. Wilhelmus de Bekker is het goed wat meer stil te staan bij de vraag: hoe geschiedt de bisschopswijding eigenlijk en wat is daar de achtergrond en oorsprong van? Want bij alle pracht en praal, alle indrukwekkende versieringen van de kathedraal en temidden van alle prachtige muziek, moeten we toch wel de kern waar het allemaal om gaat, vast blijven houden.

De kern van de bisschopswijding
De eigenlijke, geestelijke betekenis van het gebeuren wordt heel diep uitgedrukt in de prefatie die tijdens de eucharistieviering van de bisschopswijding gebeden gaat worden. Daar bidden we: “U willen wij danken, Heer onze God, eeuwige Herder, want U hebt Uw gelovigen niet eenzaam achtergelaten. U hebt hen apostelen gegeven als herders op de weg naar U. Wij danken U, dat U ons mensen blijft geven die ons bijstaan in Uw naam, die ons voorgaan in geloof en ons leiden op Uw weg, die Uw volk bewaren in Uw liefde, in naam van Jezus Christus, onze Heer”.

Het gaat dus om Gods zorg voor Zijn volk. Hij heeft steeds voorzien in herders, die leiding zouden geven aan Zijn volk. Al sinds de tijd van Mozes zijn er steeds profeten, priesters en koningen geweest, die elk op eigen wijze en met eigen karakter, verantwoordelijkheden en wijze van leiderschap, herders waren voor Israël. Wanneer Jezus zich geroepen weet als Messias, brengt Hij oude profetieën tot vervulling zoals die in de profeet Ezechiël: “Dit zegt God de Heer: Ik zal zelf naar mijn schapen omzien en zelf voor ze zorgen.

Zoals een herder naar zijn kudde op zoek gaat als zijn dieren verstrooid zijn geraakt, zo zal Ik naar mijn schapen op zoek gaan en ze redden, uit alle plaatsen waaruit ze zijn verdreven...Ik zal naar verdwaalde dieren op zoek gaan, verjaagde dieren terughalen, gewonde dieren verbinden, zieke dieren gezond maken...Ik zal een andere herder over ze aanstellen, een die ze zal weiden: David, mijn dienaar. Hij zal ze weiden, hij zal hun herder zijn. Ik de Heer, zal hun God zijn, en mijn dienaar David hun vorst” (Ez.34: 11-12, 16, 23-24).

Klik hier voor het volledig artikel in pdf - formaat.