Tuesday 27 July

 Door: Lucille Samson – Karg, Katholieke Charismatische Vernieuwing

Uitstorting van de Heilige GeestHet is me opgevallen dat veel mensen nogal afkerig zijn van de Katholieke Charismatische Vernieuwing. Ze denken dat de stijl die de Charismatische Vernieuwing toepast in haar diensten, niet echt hoort bij de Katholieke Kerk. Uit gesprekken is gebleken dat de meeste critici geen probleem hebben met het ‘klappen in de handjes,’ zolang het maar niet te enthousiast en levendig wordt. Waar ze wel een probleem mee hebben is de tongentaal. Ze vinden het vreemd en zijn er zelfs bang voor. Ze willen er niet mee geconfronteerd worden. Want wanneer de heilige Geest overneemt, dan werkt Hij bevrijdend, op zijn eigen manier. Op een manier die de kerkganger niet in de hand heeft. En dat is het probleem. Want wij mensen willen alles onder controle hebben!

Wat zegt de bijbel hierover?
In Handelingen 2,1-4 wordt het volgende over het Pinksterverhaal geschreven. We citeren de verzen: “Toen de dag van Pinksteren aanbrak, waren zij allen op één plaats bijeen. Plotseling kwam er uit de hemel een geraas alsof er een hevige wind opstak, en het vulde heel het huis waar zij waren. Er verschenen hun vurige tongen, die zich verspreidden en zich op ieder van hen neerzetten. Zij raakten allen vol van heilige Geest en begonnen te spreken in vreemde talen, zoals de Geest hun ingaf.” Voor het woord “vreemde talen” staat er in andere bijbels “onbekende (andere) taal, klanktaal, tongentaal.” “Tong”is een vertaling van het Griekse woord ‘glossa’.

Wat is het eigenlijk? De tongentaal?
De tongentaal is een manier van aanbidding, waar je rechtstreeks van hart tot hart praat met God. Meestal begin je – voordat je overgaat in de tongentaal – met het zingen van lofprijzingsliederen. Vervolgens ga je over tot het loven en prijzen van de Heer met je eigen woorden, in de normale spreektaal. Op een bepaald moment voel je een bijzondere eenheid met onze hemelse Vader, waardoor je spontaan overgaat tot het bidden in tongen. Het gebeurt vooral als je de Heilige Geest hebt uitgenodigd om je te leiden. Je hart vloeit dan zodanig over van liefde voor God, dat je geen woorden meer hebt om Hem te loven en te prijzen en toch wil je hiermee doorgaan. Dit is aanbidding in tongen.

Het is te vergelijken met een moeder die aan haar baby wil vertellen hoeveel zij van hem of haar houdt. Ze gebruikt geen woorden, maar maakt onverstaanbare, liefkozende geluiden. Het gaat om de liefde. De taal van het hart. Je bent niet in extase, je bent gewoon bij je volle verstand. Je praat tot God, van hart tot hart. Een taal van het hart kan alleen worden verstaan door degene voor wie het bestemd is en dat is onze Heer en Heiland. In Romeinen 8,27 staat geschreven dat Hij die de harten doorgrondt, weet waar de Geest op zint. Niemand kan het verstaan. Zelfs onze aartsvijand, de duivel, niet. Hij is er bang voor. Als hij het hoort, slaat hij op de vlucht.

De tongentaal is ook een gebed. In Romeinen 8,26 lezen we: “De Geest zelf bidt in ons met onuitsprekelijke verzuchtingen wanneer wij niet meer weten hoe te bidden.” Dat is wat de tongentaal is: de Geest die bidt in ons. Tongentaal kan ook worden gebruikt om te profeteren. Ook dit kan niemand anders verstaan. Sommige mensen hebben wel de gave van interpretatie van de tongentaal.

De tongentaal is een van de vele gaven van de heilige Geest
In 1 Korintiërs 12 lezen we over de diverse gaven van de heilige Geest: “Er zijn verschillende gaven, maar de Geest is een en dezelfde. Er zijn verschillende vormen van dienstverlening, maar de Heer is een en dezelfde. Er zijn verschillende uitingen van bijzondere kracht, maar het is een en dezelfde God, die alles in allen tot stand brengt. Maar aan ieder van ons wordt de openbaring van de Geest gegeven tot welzijn van allen. Aan de een wordt door de Geest een woord van wijsheid gegeven; aan een ander een woord van kennis, krachtens dezelfde Geest; aan een derde door dezelfde Geest het geloof; en aan weer anderen schenkt diezelfde Geest de gave om ziekten te genezen, de kracht om wonderen te doen, de gave van de profetie, de onderscheiding van geesten, het vermogen om in tongen te spreken of de betekenis ervan uit te leggen. Dit alles is het werk van één en dezelfde Geest, die aan ieder zijn gaven uitdeelt zoals Hij het wil.”

Behalve in Handelingen 2,4 lezen we over het gebruik van de tongentaal in Handelingen 10,45-46: “En al de gelovigen uit de besnijdenis, die met Petrus waren medegekomen, stonden verbaasd, dat de gave van de heilige Geest ook over de heidenen was uitgestort, want zij hoorden hen spreken in tongen en God grootmaken.” In Handelingen 19,6: “En toen Paulus hun de handen oplegde, kwam de heilige Geest over hen, en zij spraken in tongen en profeteerden.” In 1 Korintiërs 14,2-4: “Wie in tongen spreekt, spreekt niet voor mensen, maar voor God. Niemand begrijpt hem, onder invloed van de Geest uit hij Gods geheimen. Wie in tongen spreekt, bouwt aan zichzelf. Ik gun u van harte het spreken in tongen.”

Door de tongentaal wordt men persoonlijk opgebouwd
Zou God dit niet voor elke gelovige bedoeld hebben?

De Paus en de gaven van de Geest
De aangehaalde teksten betreffen de charismatische gaven van de Geest zoals omschreven door de apostel Paulus: wijsheid, kennis, geloof, genezing van ziekten, vderrichten van wonderen, profeteren, onderscheiding van geesten, spreken in tongen, vertolking van de tongentaal. In de catechese die paus Franciscus op 1 oktober 2014 gaf tijdens een audiëntie op het Sint-Pietersplein, gaf hij aan dat hij in zijn Eucharistievieringen in Argentinië tijdens de consecratie zelf altijd even in tongen bad.

Over de charisma’s zei de Paus o.m.:

“In christelijk perspectief is een charisma veel meer dan een persoonlijke eigenschap, meer dan een aanleg die men gekregen heeft. Het charisma is een genade, een gave van God de Vader, welke werkt door middel van de Heilige Geest. Het is een genade die aan iemand wordt geschonken, niet om knapper te zijn dan anderen of omdat men het heeft verdiend. Het is een geschenk van God dat men, met dezelfde vrijgevigheid en met dezelfde liefde van Hem, ten dienste van de hele gemeenschap kan stellen, voor het welzijn van allen. Een belangrijke zaak die aandacht verdiend is het feit dat iemand niet uit zichzelf kan begrijpen dat hij een charisma heeft, of welk charisma hij heeft.

De gaven waarmee de Vader ons overstelpt zullen uitsluitend binnen de gemeenschap ontluiken en bloeien. Het is in de schoot van de gemeenschap dat men ze leert onderscheiden als teken van zijn liefde voor al zijn kinderen. Daarom is het goed dat ieder van ons zich de volgende vragen stelt: Is er een charisma dat de Heer in mij, door de genade van zijn Geest, heeft doen ontstaan en dat mijn broeders in de christelijke gemeenschap hebben herkend en aangemoedigd? Hoe ga ik om met deze gave: beleef ik ze met edelmoedigheid, ten dienste van allen, of verwaarloos ik ze zodanig dat ik ze zelfs vergeet? Of wordt het soms een reden tot hoogmoed? Als er in mij een charisma is en als dat charisma door de Kerk herkend wordt, ben ik dan tevreden met dat charisma of zou ik liever dat van een ander willen hebben?”

“Het charisma is een gave: alleen God geeft het! De mooiste ervaring is evenwel te ontdekken met hoeveel verschillende charisma’s en met hoeveel gaven van zijn Heilige Geest de Vader zijn Kerk overstelpt! Elke ontvangen gave wordt slechts ten volle verwerkelijkt, wanneer ze gedeeld wordt met de broeders, voor het welzijn van allen. Dat is de Kerk!

Met het charisma van de tongentaal wordt men persoonlijk opgebouwd, ten dienste van de gemeenschap. Zou God dit niet voor elke gelovige bedoelen? Waarom zou Hij dan dit aan de ene gelovige geven en aan de andere onthouden? In Lucas 11,9-13 heeft Jezus het met zijn discipelen over het gebed en de Heilige Geest. In dit gedeelte wijst Hij op enkele belemmeringen, waardoor we niet ontvangen wat God ons wil geven.

1. Twijfel
Wanneer het over dit onderwerp gaat, hebben vele mensen hun twijfels. De voornaamste is wel: “Als ik iets vraag, zal ik het dan ook ontvangen?” Jezus zegt eenvoudig: “Vraag en het zal je gegeven worden.” Jezus moet gezien hebben dat de discipelen nogal sceptisch waren, want Hij benadrukt dit nog diverse keren, weliswaar steeds met andere woorden:
- Zoekt en gij zult vinden,
- Klopt en er zal voor u worden opengedaan
- Ieder die vraagt, ontvangt
- Ieder die zoekt, vindt
Waarom zegt Hij zo vaak hetzelfde? Omdat Hij weet wat en wie we zijn. We kunnen heel moeilijk geloven dat God ons zal geven wat we van Hem vragen, vooral als het gaat om zoiets wonderbaarlijks als de Heilige Geest en Zijn gaven

2. Angst
Angst voor wat we zullen ontvangen. Wat gaat er gebeuren? Zal de gave ons goed doen? Wat zal men van me denken als ik de gave gebruik? Jezus zegt dat, wanneer we bidden om de Heilige Geest en al de heerlijke gaven die Hij met Zich meebrengt, dat ook precies is wat we zullen ontvangen (vers 13).

3. Minderwaardigheidsgevoel
Het is natuurlijk belangrijk dat we ons hebben afgekeerd van alles waarvan we weten dat het verkeerd is. Maar toch blijven we vaak zitten met een vaag gevoel van onwaardigheid en ontoereikendheid. We kunnen wel geloven dat Hij zijn gaven geeft aan andere gelovigen, die veel “verder” zijn dan wij. Maar zal Hij ze ook aan ons geven? Let wel: Minderwaardigheidsgevoelens kunnen je elk initiatief ontnemen, ook in je gebed.

Zeven redenen voor het gebruiken van de tongentaal

1. De gave van tongen brengt onze geest in communicatie met God.
1 Korintiërs 14,2: “Iemand die in klanktaal spreekt, spreekt niet tot mensen maar alleen tot God.” 1 Korintiërs 14,15: “Ik moet bidden met mijn geest, maar ook met mijn verstand.” Met het ‘bidden met mijn geest’ wordt dan de tongentaal bedoeld, en met ‘bidden met mijn verstand’ het bidden in gewone mensentaal.

2. De gave van tongen houdt ons gebed in overeenstemming met Gods wil.
In Romeinen 8,26-27 zegt Paulus: “De Geest helpt ons in onze zwakheid; wij weten immers niet wat we in ons gebed tegen God moeten zeggen, maar de Geest zelf pleit voor ons met woordloze zuchten. God, die ons doorgrondt, weet wat de Geest wil zeggen. Hij weet dat de Geest volgens zijn wil pleit voor allen die hem toebehoren.”

3. De gave van tongen onderwerpt onze tong aan God.
Jacobus wijst ons in zijn brief op de moeilijkheid onze tong te onderwerpen aan God: “Er is geen mens die de tong kan temmen, dat onberekenbare kwaad, vol dodelijk venijn. Met onze tong zegenen we onze Heer en Vader, en we vervloeken er mensen mee die God heeft geschapen als zijn evenbeeld” (Jac. 3,8-9). Bij tongentaal geven we de Geest de macht over onze tong. (we zijn geschapen als Gods beeld).

4. De gave van tongen brengt geestelijke opbouw.
Iemand die in klanktaal spreekt is daar zelf bij gebaat, staat in 1 Korintiërs 14,4. Zo helpt de gave van tongen ons, ons leven te bouwen op ons geloof.

5. De gave van tongen geeft dankzegging en lofprijzing aan God.
Bidden met je geest (klanktaal) houdt ook danken en loven met je geest in. In 1 Korintiërs 14,14-15 lezen we: “Wanneer ik in tongentaal bid, bidt mijn geest wel, maar mijn verstand heeft er geen deel aan.” Kortom: ik moet bidden met mijn Geest maar ook met mijn verstand, en Gods lof zingen met mijn geest maar ook met mijn verstand.

6. De gave van tongen maakt ons ervan bewust dat we een tempel zijn van de heilige Geest.
Doordat de Geest in ons bidt worden wij erop attent gemaakt dat Hij in ons woont en dat wij dus een tempel van de Heilige Geest zijn.

7. De gave van tongen helpt ons in de houding van gebed te blijven, waar wij ook zijn.
Je kunt dus altijd 'voor jezelf tot God spreken': zelf stil in tongen bidden. In allerlei omstandigheden. Je hoeft je er niet voor te concentreren, het is genoeg dat je je overgeeft aan de Geest die in je bidt. Klanktaal helpt je zo te doen wat Paulus vraagt in 1 Tessalonicenzen 5,17-19: “Bid onophoudelijk, dank God onder alle omstandigheden (…). Doof de Geest niet uit.”

De werking van de Heilige Geest
Door de uitstorting van de heilige Geest over de Apostelen op de eerste Pinksterdag, kregen zij kracht, moed en durf. Ze begonnen God vurig te loven en te prijzen met vreemde klanken, zoals de Geest hun ingaf. Muren werden afgebroken. Ze waren niet langer bevreesd, maar vrij en vrijmoedig. Nog dezelfde dag lieten minstens 3000 mensen zich dopen. Hoe zou dat kunnen zonder de kracht van de heilige Geest? Hoe zouden ze zoveel wonderen kunnen doen in Jezus Naam, zonder de kracht van de heilige Geest?

Nu nog, 2000 jaren later, werkt deze Geest op dezelfde manier. Door het gebed in de Geest, of betergezegd het bidden in tongen, zien wij binnen de Charismatische Vernieuwing vele zieken genezen, vele mensen bevrijd worden uit hun gevangenschap, blinden kunnen weer zien, doven weer horen. En zo kunnen wij een bijdrage leveren tot de opdracht die Jezus heeft gegeven in Matteüs 25,31-46, en Hij zal zeggen conform vers 40: “Ik verzeker jullie, alles wat je voor één van deze minste broeders van Mij hebt gedaan, heb je voor Mij gedaan.” En als je het mij zou vragen, is de tongentaal niet alleen gepast, maar ook noodzakelijk binnen onze katholieke kerk.

Moge de Heer U rijkelijk zegenen met Zijn gaven, tot opbouw van uzelf en de gemeenschap.

N.B.: Wilt u meer weten, maak contact met ons via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.. U bent ook van harte welkom op onze wekelijkse gebedsgroeps bijeenkomsten in de diverse parochies: St. Bonifacius, St. Clemens, H. Familie, Maria Koningin van de Wereld, Driekoningen (Rajpur), Alfonsus, Zacheus, Moengo en Coronie. Er zijn ook gebedsgroepen voor kinderen in de H. Familie, Geyersvlijt en Copieweg.